Θέμα: Παρουσίαση του εργασιακού τοπίου στην ελληνική επικράτεια, αλλά και σε πιο διευρυμένο φάσμα, σε όλη την παγκόσμια σκηνή.
Νέοι και νέες,
Οι σύγχρονες και νέες εξελίξεις που διαδραματίζουν την ανθρωπότητα και κυρίως σε ένα από τα πιο σημαντικά πεδία απασχόλησής τους και ενδιαφέροντός τους στην καθημερινότητά τους, που είναι η εργασία, η δημιουργία ενός καλύτερου και αποδοτικότερου εργασιακού περιβάλλοντος, αλλά και εκείνες οι προϋποθέσεις, με τις οποίες μπορούν να έχουν μια ασφαλή και υγιή εργασία, τις βρίσκουν σε μια μεγάλη αλλαγή. Και ποια είναι αυτή η αλλαγή. Πλέον οι εργασιακές σχέσεις, οι εργασιακές συμβάσεις, αλλά και οι εργασιακοί τομείς περνούν από την εποχή του αλόγου, δηλαδή της μάζας, στην εποχή του ποντικιού, δηλαδή της μικροϋπολογιστικής.
Πριν από πάρα πολλά χρόνια επικρατούσε η αξιοποίηση της μάζας σε πρώτο προϊόν. Για κύρια επαγγέλματα είτε ως καριέρα σταδιοδρομίας είτε ως εργαζόμενος σε μια οποιαδήποτε είτε σε τοπικό είτε σε οποιοδήποτε άλλο ευρύτερο πεδίο γεωγραφικό. Η εποχή, δηλαδή, τότε επεξεργαζόταν από την πρώτη ύλη στο κύριο προϊόν, με αποτέλεσμα η πλειοψηφία του κόσμου να βρίσκει ευκαιρίες απασχόλησης σε τεχνικά επαγγέλματα. Και αυτό βέβαια προέρχονταν από την κατεύθυνση της εποχής τους, όπου το πρώτο και κυρίαρχο στοιχείο ήταν η μάζα. Δηλαδή η επεξεργασία της πρώτης ύλης και η απόδοσή της σε κύριο προϊόν. Βέβαια ήταν και τέτοιες οι εποχές που υπήρχαν άγνοια, φτώχεια, υπήρχαν πάρα πολλοί πόλεμοι, με αποτέλεσμα να υπάρχει χαμηλό βιοτικό επίπεδο και έτσι ο κόσμος να βρίσκει τρόπους και διεξόδους για την εργασία του στα τεχνικά επαγγέλματα.
Άλλωστε το ότι δεν δινόταν αρκετές διεξόδους προς τους νέους για σπουδές και για επέκταση της μόρφωσής τους μέσα από το Πανεπιστήμιο, τους έδινε ώθηση στο να μάθουν κάποιο επάγγελμα, ώστε να έχουν εξασφαλισμένα τα προς το ζην. Και για να μπορέσουν να δημιουργήσουν εκείνα τα σημεία που να τους αποφέρει μια αρκετά καλή ποιότητα ζωής. Ο κόσμος, δηλαδή, μορφωνόταν κοινωνικά. Για αυτό λοιπόν και απασχολούνταν σε τεχνικά επαγγέλματα.
Σήμερα, στα τέλη του 20ου και στις αρχές του 21ου αιώνα, οι εποχές έχουν αλλάξει. Ο κόσμος και η σημερινή γενιά βρίσκονται μπροστά σε μεγάλες αλλαγές, που συνετέλεσαν για αυτούς μέσα από κοινωνικές αναταράξεις ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο. Και έχοντας πλέον, ως απαίτηση της κοινωνίας, το να μορφώνεται ο περισσότερος κόσμος, απευθύνεται σε επαγγέλματα πιο σύγχρονα, πιο εξελιγμένα, επαγγέλματα παρθένα, που έχουν να κάνουν όμως, όχι πια με τον πρωτογενή και τον δευτερογενή τομέα, δηλαδή τη γεωργία και την μεταποίηση, αλλά κυρίως με το εμπόριο και την παροχή υπηρεσιών, δηλαδή τον τριτογενή τομέα. Ή και ακόμη αν ασχολούνται με τους δύο πρώτους τομείς οικονομικής δραστηριότητας, συνήθως εφαρμόζουν διάφορες μορφές παροχής υπηρεσιών που να δίνουν στην εποχή του αλόγου τη σκέψη, τη λογική, την έμπνευση και τη διορατικότητα που προσθέτει σήμερα η εποχή του ποντικιού. Και κυρίως το να προσθέτει στο άλογο το σχεδιασμό, την εφαρμογή και την υλοποίηση, αλλά και τη στόχευση δια των αποτελεσμάτων.
Γεγονός της σημερινής εποχής είναι το ότι δημιουργείται πλέον ένα μοντέλο αποβιομηχάνισης. Ο κόσμος έχει αφήσει τα τεχνικά επαγγέλματα και προσπαθεί να βρει διάφορες διεξόδους σε επαγγέλματα εμπορίου και παροχής υπηρεσιών είτε κάνοντας το δικό του όνειρο πραγματικότητα, μέσα από μια ελεύθερη επαγγελματική αποκατάσταση είτε εφαρμόζοντας τα δεδομένα της εποχής του, ως εργαζόμενος ή ως μισθωτός σε κάποια οικονομική μονάδα.
Όχημα σε αυτήν την αλλαγή και μεγάλη πορεία για την εξέλιξη των νέων δεδομένων είναι βέβαια και η αλλαγή των αναγκών που έχει πλέον ο κόσμος. Σήμερα πλέον η αγορά εργασίας απαιτεί πολλά προσόντα και πολλές φορές σε διάφορες περιπτώσεις τα θεωρεί και ως δεδομένα. Με αποτέλεσμα ο νέος ή η νέα να βρίσκεται σε ένα κυνήγι διπλωμάτων και πτυχίων. Το θέμα είναι, όμως, κατά πόσο ο νέος κόσμος μπορεί να συλλάβει τα δεδομένα της εποχής, τα δεδομένα των εταιριών, τα δεδομένα της αγοράς εργασίας και φυσικά τα δεδομένα της ανθρωπότητας, για να μπορέσει να έχει μια επιτυχή καριέρα σταδιοδρομίας.
Προστιθέμενη αξία για έναν νέο ή μια νέα δεν είναι το κυνήγι των διπλωμάτων και των πτυχίων. Αλλά είναι το πώς μπορεί να φτιάξει για τη δική του την προσωπικότητα συγκριτικά πλεονεκτήματα, τα οποία να του δίνουν την κατεύθυνση και την γεωμετρική πρόοδο για να βρει, στην ολοένα και απαιτούμενη και δεδομένη αγορά εργασίας, αυτό το οποίο θέλει και επιθυμεί. Σήμερα στην αλλαγή της εποχής, για να μπορείς να είσαι ένας σύγχρονος καβαλάρης ενός παλιού αλόγου και για να μπορέσεις να του δώσεις τη φρεσκάδα για να μπορέσει να αντέξει και να προχωρήσει και σε άλλα μονοπάτια είναι το να του δώσεις νέους δρόμους και να του δείξεις πως μπορεί να περπατήσει και με ποιον τρόπο να προχωρήσει σε αυτούς τους νέους δρόμους, αλλά και να του δείξεις πως πρέπει να εφαρμόσει εκείνο το σχέδιο για να αντιλαμβάνεται τα δεδομένα πρώτα από την εξέλιξή τους και την εφαρμογή τους. Σημαντικό γεγονός είναι το να μπορεί κανείς να έχει εξειδικευμένα προσόντα. Ή το να μπορεί να έχει γενικές πληροφορίες και κριτική σκέψη για όσο μπορεί περισσότερα επιστημονικά και κλαδικά ή εταιρικά πεδία. Εξειδικευμένος ή σφαιρικά γνώστης ή κριτικά σκεπτόμενος και αποδιδόμενος προτάσεων και μετάδοσης γνώσεων σε πολλά επιστημονικά αντικείμενα είναι η νέα διέξοδος για να μπορεί να αντιμετωπίσει κανείς τις αλλαγές στους κλάδους και στα οικονομικά δεδομένα της εποχής του. για να μπορέσει επίσης το άλογο να αντιμετωπίσει τη γήρανση και την κούραση πρέπει να του δείξεις με ποιο άλλο ζώο μπορεί να συνεργαστεί και να μπορέσει να απελευθερώσει νέες δυνάμεις ώστε να βρει και πάλι εκείνες τις αντοχές, για να μπορέσει να αντέξει τη διαδρομή για την επιτυχία. Άλλωστε σήμερα μπορεί κανείς να βάλει στον ίδιο δρόμο το άλογο και το ποντίκι και με τα νέα οικονομικοκοινωνικά μοντέλα που επικρατούν στην παγκόσμια σκηνή και που αφορούν όλη την ανθρωπότητα. Μπορεί μεν το ποντίκι να σκέφτεται ορθολογικά, να θέτει τους στόχους και το πώς να επιτυγχάνονται, μα χρειάζεται σαφώς και το άλογο, ώστε να έχει εκείνο το δυναμικό, το οποίο να εκτελέσει και να υλοποιήσει όλους τους σχεδιαζόμενους και προσδοκώμενους στόχους, ώστε τελικά να έρθουν οι περισσότεροι εις πέρας.
Το ποιο διαδεδομένο μοντέλο σήμερα, στην εποχή που διαδραματίζεται και εξελίσσεται, είναι το think globally and act locally, το σκέψου παγκόσμια για δράσε τοπικά. Στην περίπτωση του συγκεκριμένου οικονομικοκοινωνικού μοντέλου, στη σκέψη ταυτίζεται το ποντίκι και στη δράση το άλογο. Στην περίπτωση, δηλαδή, αυτή, από την μια ο νέος πρέπει να δει και να σκεφτεί εκείνα τα επαγγέλματα τα οποία όσο και αν αλλάζουν οι εξελίξεις δεν πρόκειται ποτέ να κορεστούν και από την άλλη να εφαρμόσει μια συγκεκριμένη στρατηγική δράσης επί της σκέψης και της απόφασης της οποίας θέτει, ώστε να έρθει σε ένα συγκεκριμένο μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο χρονικό διάστημα στην επιτυχία μιας καριέρας – σταδιοδρομίας του κλάδου και του πεδίο, το οποίο επιζητά και επιθυμεί να ασχοληθεί.
Μέσα από την παράθεση των εποχών και της εναλλαγής των εποχών, που συνειδητοποιεί κανείς σήμερα, μπορεί να δει παραδείγματα πολλά επιτυχημένων ανθρώπων. Που εφάρμοσαν την εναλλαγή και τη συνεργασία των δύο ζώων, δηλαδή του αλόγου και του ποντικιού, εφήρμοσαν το συγκεκριμένο οικονομικοκοινωνικό μοντέλο και σήμερα κατάφεραν να έχουν δημιουργήσει παγκόσμιους κολοσσούς που δραστηριοποιούνται σε όλη την υφήλιο.
Και ένα απτό παράδειγμα όλου αυτού του φαινομένου είναι ο Μπιλ Γκέητς. Ο οποίος πρωτοέφτιαξε και πρωτοΐδρυσε την Microsoft στο γκαράζ του σπιτιού του. Η περίπτωση αυτή το γκαράζ ήταν το άλογο και το ποντίκι ο τομέας της πληροφορικής. Όπου, πριν από πάρα πολλά χρόνια, συνδυάζοντας η συγκεκριμένη προσωπικότητα τους δύο αυτούς συντελεστές παραγωγής, κατάφερε σήμερα να έχει την πρώτη παγκόσμια εταιρία σε όλη την υφήλιο που να δράττεται και να δραστηριοποιείται στον τομέα της πληροφορικής. Ένα άλλο απτό παράδειγμα που εφάρμοσε και πέτυχε πάνω σε αυτό το μοντέλο της εναλλαγής των δύο ζώων και της εφαρμογής του οικονομικοκοινωνικού μοντέλου είναι ο Marcs & Spencer. Ο οποίος πέτυχε μέσα από το σύνθημα του «ότι πάρεις κάνει μια λίρα» και ξεκινώντας από τον πάγκο στη λαϊκή του Λονδίνου κατάφερε σήμερα να έχει την μεγάλη αλυσίδα του Marcs & Spencer που δραστηριοποιείται σε όλη την υφήλιο. Στην περίπτωση αυτή ο πάγκος ήταν το άλογο και ιδέα ήταν το ποντίκι. Το ίδιο παράδειγμα συνέβη και με την Procter ‘n’ Gable. Το ίδιο παράδειγμα μπορεί να δει κανείς και στην ίδια μας τη χώρα. Και για παράδειγμα την Ιντρακόμ, την αλυσίδα εστιατορίων Goody’s, Νικ, πολλές εφαρμογές συνεταιρισμών, αλλά και πολλών άλλων παραδειγμάτων που εναρμονίζουν με την εφαρμογή και τη συλλογιστική του όλου μηνύματος και μοντέλων που περιγράφονται πιο πάνω.
Καταλαβαίνει κανείς λοιπόν, πως για να επιτύχει σήμερα είτε ως μισθωτός είτε ως εργαζόμενος, με οποιαδήποτε άλλη μορφή σύμβασης, είτε ως ελεύθερος επαγγελματίας, πως πρέπει να συνδυάζει τις δομές με τις ιδέες ή τα δεδομένα με τις ιδέες ή τις εξελίξεις με τις προσδοκώμενα όνειρα που μπορεί να έχει κανείς. Ένα απτό παράδειγμα στη χώρα μας είναι η εταιρία ο Ιππόκαμπος. Η οποία ασχολείται με την κατασκευή μικρών καραβιών στη χώρα μας. Έχοντας ως κίνητρο και ως ιδέα και ως έναυσμα, οι άνθρωποι που ασχολήθηκαν με τη συγκεκριμένη εταιρία, τη θάλασσα, αλλά και συνδυαζόμενη με το ότι υπήρχε κάποια υποδομή είτε από οικογενειακής άποψης είτε από γεωγραφικής άποψης είτε από εδαφικής άποψης κατάφεραν οι άνθρωποι που συμμετείχαν στη μετοχική σύνδεση της όλης αυτής ιδέας να φτιάξουν αυτήν την εταιρία. Η οποία βέβαια αντιμετώπισε κάποια προβλήματα και σήμερα βρέθηκε πάλι να βρίσκεται στην επιφάνεια και στην υλοποίηση και στην κατασκευή του αντικειμένου δράσης.
Παρατηρείται επίσης σήμερα, πολλοί νέοι, ενώ έχουν κάνει αξιόλογες, αξιοζήλευτες σπουδές, να μην μπορούν να μεταδώσουν και να εφαρμόσουν, αλλά και να βρουν έναν τομέα για να κάνουν πράξη και να αποδώσουν προστιθέμενη αξία οι κόποι και οι θυσίες τους. Και αυτό γιατί ίσως πολλές φορές να μην αναλύουν σωστά τα δεδομένα. Ίσως πολλές φορές η επιλογή τους να μην εξετάστηκε και να μην τέθηκε από παράπλευρες παραμέτρους. Ή και πολλές φορές να μην ερευνήθηκε το τι μέλει γενέσθαι για το συγκεκριμένο χώρο και κλάδο εργασίας.
Αν και πολλές φορές και αυτό αποδεικνύεται και από την ωμή σημερινή πραγματικότητα, πως είτε γιατί πολλές φορές ξεπερνιούνται τα επιθυμητά και προσδοκώμενα όνειρα, αλλά και οι επιθυμητές και προσδοκώμενες ικανότητες με αποτέλεσμα να διεκδικεί ένας νέος ή μια νέα το να φτιάξει το εργασιακό του τοπίο μην αξιοποιώντας τα φυσικά του προσόντα. Δηλαδή δεν μπορεί ένα άλογο να το αφήσεις σε μια έρημο ξεχασμένο. Το άλογο, για να μπορεί να είναι αποδοτικό πρέπει να έχει και τις εγκαταστάσεις του, τις φάρμες, τους χώρους στους οποίους να αρχίζει να παίρνει τα ερεθίσματα.
Για αυτό λοιπόν και πολλές νέες σήμερα, οι οποίες σπουδάζουν πράγματα και αντικείμενα τα οποία αργότερα δεν τα εξασκούν και αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζεται σήμερα και αποδεικνύεται και μέσα από έρευνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ενώ μπορεί κάλλιστα μέσα από τα φυσικά προσόντα της και μέσα από τα προσόντα που διαθέτει από το φύλο της, δηλαδή το ότι είναι γυναίκα, το να ασκεί, να σκεφτεί και να ασχοληθεί με κλάδο που να έχει σχέση με τα φυσικά της προσόντα. Και για παράδειγμα με τον τομέα της γαστρονομίας, των καλλυντικών, του εμπορίου, της καλλιτεχνίας και πολλών άλλων πραγμάτων και αντικειμένων. Ή όπως ο νέος πολλές φορές θέλει και έχει ως όνειρο να ασχοληθεί με ένα αντικείμενο και διαπιστώνει κανείς ότι έχει κάνει και έχει εξειδικευτεί σε ένα σωρό πράγματα, τα οποία δεν μπορούν να εφαρμοστούν με το αντικείμενο το οποίο επιθυμεί να πραγματοποιήσει και να αξιοποιήσει. Και πιο συγκεκριμένα ας πάρουμε για παράδειγμα το ότι πολλοί νέοι σήμερα θέλουν να ασχοληθούν με το επάγγελμα του οδηγού. Και έχουν δημιουργηθεί εκείνες οι προϋποθέσεις για να μπορεί κανείς ένα πολύ γρήγορο, μεσοπρόθεσμο διάστημα να βρει δουλειά στο συγκεκριμένο αντικείμενο και όμως από το να ψάχνει, να κάνει ένα σωρό πράγματα που να νομίζει ο ίδιος ότι έχουν σχέση με αυτό, να μην του δίνει την τελική αποτελεσματικότητα για τους στόχους και τις σκέψεις του. ή πολλές φορές σήμερα, μπορεί μεν να είναι το Πανεπιστήμιο ως το πρώτιστο πεδίο για έναν νέο, όμως υπάρχουν και άλλοι διέξοδοι και εδώ έρχεται το ποντίκι, έρχεται δηλαδή η σκέψη, ο ορθολογισμός, η κριτική ανάλυση, που μπορεί με άλλες επιλογές και άλλες στρατηγικές και να μορφωθεί κανείς, αλλά και να βρει έναν τέτοιο επαγγελματικό προσανατολισμό προσοδοφόρο, του οποίου να του δώσει μια βέλτιστη ποιότητα ζωής και ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο. Πολλές φορές επίσης, πολλοί νέοι, ενώ μπορούν να εφαρμόσουν πολύ εύκολα το ταλέντο τους στον ιδιωτικό τομέα μέσα από την άσκηση ενός ελεύθερου επαγγέλματος, τους βλέπει και τους παρατηρεί κανείς να φοβούνται και να … ή να μην αφομοιώνουν σωστά την επικαιρότητα των εξελίξεων και μετά από λίγο καιρό να τους βλέπεις καθηλωμένους στο δημόσιο τομέα. Που να νομίζουν βέβαια ότι είναι και εξασφαλισμένοι.
Το θέμα σήμερα, όμως, δεν είναι να πει κανείς ότι είναι εξασφαλισμένος. Γιατί έτσι, σε μια δύσκολη στιγμή, ίσως να βρει μπροστά του ένα βουνό. Το ζήτημα σήμερα είναι, αφομοιώνοντας τα όλα περιγραφόμενα, να δημιουργείς σε καθημερινή βάση και από ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, το οποίο μέσα από την αξιοποίηση και την απόδοσή του, να σου δίνει συνεχώς και να δίνει και ο καθένας μέσα από αυτό, προστιθέμενη κοινωνική αξία. Είτε για τον ίδιο είτε για το κοινωνικό σύνολο είτε για οτιδήποτε μπορεί να εφαρμοστεί μέσα από αυτήν την αξία. Και μέσα από αυτήν την αξιοποίηση είτε του ταλέντου είτε των ικανοτήτων ή και πολλές φορές μέσα από την εφευρετικότητα και την καινοτομία. Αποτέλεσμα, δηλαδή σήμερα, των ενεργειών ενός νέου ή μιας νέας για να μπορέσει να πραγματοποιήσει τα επαγγελματικά του όνειρα είναι το να επιλέξει μια στρατηγική μέσα από τη διορατικότητα, τη σύμπνοια, την εφευρετικότητα και την καινοτομία, ώστε να φτιάχνει συνεχώς πλεονεκτήματα και δεξιοτεχνίες και για το ίδιο το άτομό του και φυσικά και το να μπορεί αυτές τις δεξιοτεχνίες και τα πλεονεκτήματα να τα μεταδίδει προς τον περίγυρό του, προς ένα σύνολο ανθρώπων, που να κάνουν το σύνολο το συναναστρεφόμενο το να αποδέχεται και να παραδέχεται πως το άτομο αυτό πρέπει να προχωρήσει και πρέπει να του δοθεί παιδεία σχεδιασμού, εφαρμογής και υλοποίησης.
Εκτός όμως από το ότι το άλογο πρέπει να έχει όλες εκείνες τις προϋποθέσεις για να αποδώσει στη σημερινή του εποχή, το ίδιο συμβαίνει και για το ποντίκι. Πρέπει δηλαδή και ποντίκι να φτιάξει εκείνες τις υποδομές ώστε να είναι και αυτό αποτελεσματικό και να μπορεί και αυτό να αποδίδει όλες τις χρήσεις του. Και μπορεί μεν το άλογο να θέλει τη σωστή και εγκατεστημένη φάρμα του, το δε ποντίκι μπορεί να θέλει την προστασία ενός λειτουργικά και ποιοτικά φυσικού κάλους και φυσικού περιβάλλοντος. Θέμα επίσης και ζήτημα ενός νέου σήμερα δεν είναι και μέσα από τα παραπάνω, να κυνηγά και να συλλέγει εμπορευματοποιημένα πτυχία γνώσης και μόρφωσης. Αλλά το να μπορεί ακόμη πολλές φορές και με δικές του προϋποθέσεις, που να δημιουργεί ευκαιρίες. Και μέσα από αυτές τις ευκαιρίες κάποια στιγμή και με την ευνοϊκή σύνθεση των συγκυριών, να βρει αυτό που επιθυμεί και επιζητά. Και ποιο συγκεκριμένα, πολλά παιδιά σήμερα επιλέγουν να ασχοληθούν με τον τομέα της λογιστικής, ενός μεγάλου κλάδου και μιας μεγάλης επιστήμης. Παρατηρείται όμως, μετά την αποφοίτηση των σπουδών, να μην βρίσκουν οι απόφοιτοι μια πορεία σταδιοδρομίας. Μήπως πρέπει κατά τη διάρκεια των σπουδών να σκεφτεί ο υποψήφιος ή η υποψήφια για μια καριέρα να φτιάξει μέσα από μεθόδους, μέσα από μοντέλα την προσωπικότητάς της, έτσι ώστε μετά την αποφοίτησή της να είναι έτοιμη για να αντιμετωπίσει την απαιτούμενη και εξελισσόμενη αγορά εργασίας; Βρίσκεται λοιπόν κανείς στην πορεία εκμάθησης λογιστικών; Δούλεψε λίγες ώρες είτε μέσα από ένα πρόγραμμα φορολογικό, λογιστικό σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, λίγο τις δηλώσεις; Και στην περίοδο των δηλώσεων βρες κόσμο, φτιάξε τις δηλώσεις και μέσα από όλη αυτήν την μαγιά δημιούργησε μια προϋπηρεσία, έτσι ώστε με την παρουσία σου σε ένα λογιστικό γραφείο να δώσει το έναυσμα στον διευθύνον σύμβουλο της εταιρίας να πειστεί ότι αξίζεις. Γιατί στα πρώτα του βήματα κανείς αντιμετωπίζει και το πρόβλημα της πειθούς ή το θέμα το αν αξίζει να πάρει την ευκαιρία. Δημιουργώντας όμως εκείνο το πλεονέκτημα, μέσα από την περιγραφή της προηγούμενης σκέψης, μπορεί κάλλιστα ο υποψήφιος να έχει κάνει το βήμα που να πείσει τον οποιοδήποτε εργοδότη να του δώσει την πρώτη ευκαιρία.
Σημειώνεται, όμως και επαληθεύεται, από την καθημερινή χρήση των πραγμάτων και αντικειμένων, πως οι δρόμοι είναι ανοιχτοί για όλους. Είτε για αυτόν που έχει τελειώσει μόνο το Γυμνάσιο είτε για αυτόν που τελειώνει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση είτε για αυτόν που είναι στο Πανεπιστήμιο. Είτε για τον άνθρωπο και τον νέο και την νέα με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο. Μα σήμερα ο δρόμος είναι πραγματικά ανοιχτός μέσα από δομές, δράσεις, εφαρμογές, προγράμματα. Και ένα ολοκληρωμένο σύστημα εκπαίδευσης, κατάρτισης και επαγγελματικής αποκατάστασης για όλους. Το ζήτημα είναι όμως κανείς να κάνει τη σωστή επιλογή, στο σωστό χρονικό σημείο, έτσι ώστε να του αποδίδει, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, την προστιθέμενη αξία. Όπως επίσης και περιγραφόμενα, απτά αποτελέσματα μικρών, καθημερινών ανθρώπων είναι πλέον γεγονός και στην ίδια μας τη χώρα. Είτε για ανθρώπους γηγενείς που δράττονται και δραστηριοποιούνται στο εσωτερικό είτε για Έλληνες της διασποράς, οι οποίοι μέσα από απλά γεγονότα και μέσα από μια εφαρμογή σκέψεων, αντιλήψεων και ιδεών, κατορθώνουν να επιτυγχάνουν το συνδυασμό του αλόγου και του ποντικιού. Κατορθώνουν δηλαδή, μέσα από την γνώση, την αναζήτηση και την πορεία των εξελίξεων να υλοποιούν γεγονότα και αντικείμενα που να είναι χρήσιμα και αναγκαία είτε στο καταναλωτικό κοινό είτε και σε ολόκληρη την ανθρωπότητα από όποιο πεδίο και αν βρίσκεται.
Αντιλαμβάνοντας και διερευνώντας, αλλά και συνδυάζοντας όλα τα περιγραφόμενα ζήτημα είναι να αναδειχτεί το γεγονός ότι οι δρόμοι είναι ανοιχτοί για όλες και για όλες και προς όλες τις κατευθύνσεις. Είτε για αυτόν που τελειώνει το Γυμνάσιο και δεν θέλει να συνεχίσει άλλο και φυσικά στα πλαίσια της θεσμοθετημένης εκπαιδευτικής βαθμίδας. Είτε για αυτόν που αποφοιτεί από το Λύκειο είτε για αυτόν που αποφοιτεί και είναι στην ακαδημαϊκή πορεία είτε για τον οποιοδήποτε άνθρωπο χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. Είναι γεγονός και μέσα από την παράθεση δομών, γεγονότων, προγραμμάτων και δράσεων, πως οι δρόμοι είναι και ανήκουν σε όλους και σε όλες. Και για παράδειγμα, ένας νέος που τελειώνει το Γυμνάσιο και δεν θέλει να συνεχίσει στο Πανεπιστήμιο, για τον οποιοδήποτε προσωπικό ή αντικειμενικό λόγο και σκοπό. Έχει δυνατότητες να διανύσει δρόμους για μια επιτυχή καριέρα σταδιοδρομίας και μια προσοδοφόρα επαγγελματική αποκατάσταση που να επιφέρει προστιθέμενη αξία, άνετη και ευχάριστη ποιότητα ζωής και υψηλή κριτική σκέψη; Και πιο συγκεκριμένα, ένας νέος που τελειώνει το Γυμνάσιο μπορεί να παρακολουθήσει και να εγγραφεί στα ΤΕΕ του Υπουργείου Γεωργίας, διάρκειας τριών ετών. Να ειδικευτεί και να λάβει γνώσεις για θέματα γλυπτικής, τυροκομικής, ανθοκομικής και πολλών άλλων συναφών δραστηριοτήτων και θεμάτων. Και στη συνέχεια, δίνοντας εξετάσεις και πετυχαίνοντας, να συμμετάσχει σε ένα Τεχνολογικό Τμήμα, που να έχει να κάνει με την αγροτική ανάπτυξη και, αποφοιτώντας από το συγκεκριμένο Ίδρυμα, να κάνει πράξη και εφαρμογή των ικανοτήτων, των γνώσεων και των δεξιοτεχνιών του, στον τομέα της αγροτικής ανάπτυξης. Και τέτοια παραδείγματα είναι απτά. Όπως το Συνεταιριστικό Κίνημα της Χίου και της Λέσβου με τα Χίος και Λέσβος shops. Όπου εκεί νέοι, ντόπιοι και πολλοί άλλοι, αξιοποιώντας την γνώση μέσα από τα ΤΕΕ ή μέσα από σεμινάρια αγροτικής ανάπτυξης, αντιλαμβάνοντας τα δεδομένα της αγροτικής πολιτικής, μιας πολιτικής που δεν ανήκει πλέον στα κράτη – μέλη, αλλά σε όλο το ευρωπαϊκό στερέωμα, και μεταμορφώνοντας σε πράξη τις γεωφυσικές αρετές του τόπου τους και προσθέτοντας σε όλα αυτά την γνώση, την εκπαίδευση, την κατάρτιση, την ενημέρωση και την πληροφόρηση και προσθέτοντας, ακόμη, έναν άρτιο επιστημονικό χαρακτήρα σε θέματα μάρκετινγκ, μάνατζμεντ, διαφήμισης, κατάφεραν και διαμόρφωσαν πανελλαδικές διατροφικές αλυσίδες στον τομέα της μαστίχας και των προϊόντων που παράγονται από την περιοχή της Μυτιλήνης. Και σιγά σιγά μπορεί να βρίσκονται και στο στάδιο, οι διατροφικές και πλούσιες δυνατότητες της μεσογειακής αλυσίδας, από τα ελληνικά, σήμερα να έχουν μπει στα ευρωπαϊκά και γιατί όχι και στα παγκόσμια.
Ή ακόμη, ένας νέος ή μια νέα αποκτώντας γνώσεις από τη σχολή τυροκομικής, που βρίσκεται στα Γιάννενα, πληροφορώντας ότι η φέτα η ελληνική είναι πλέον προϊόν προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης, πράγμα που δεν θα μπορεί να παραχθεί από κανέναν άλλον μέσα στην Ευρώπη, να μπορέσει μέσα σε λίγα χρόνια, παίρνοντας τις γνώσεις και κάνοντάς τες μετά πράξη και γυρνώντας στον τόπο, του είτε να κάνει τα όνειρά του είτε να γίνει στέλεχος μιας μεγάλης αλυσίδας, όπως για παράδειγμα της φέτας Βαλμά. Με αποτέλεσμα να αποκτά η χώρα ένα πραγματικό μοντέλο κεντρικής και περιφερειακής ανάπτυξης.
Είναι άσχημο για μια νέα, τελειώνοντας το Λύκειο, να ακολουθήσει ένα Ινστιτούτο Επαγγελματικής Κατάρτισης, ΙΕΚ, είτε δημοσίου είτε ιδιωτικού χαρακτήρα είτε από τον ΟΑΕΔ είτε οποιοδήποτε άλλο πιστοποιημένο κέντρο από τον Οργανισμό Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης; Και για παράδειγμα την απασχόλησή της στον τομέα κομμωτικής και τεχνικού περιποίησης προσώπου. Δεν πιστεύετε ότι μπορεί να βρει μια επαγγελματική διέξοδο με σοβαρή αποκατάσταση, αρεστό εισόδημα και πράξη των ονείρων της; Και με ακόμη προτιθέμενη αξία το να συνδυάσει την επαγγελματική της καριέρα με το φύλο από το οποίο και προέρχεται; Από την ανθρώπινη φύση της.
Είναι τόσο, επίσης, απραγματοποίητο για έναν νέο ή μια νέα η οποία θέλει να κάνει πράξη τα όνειρά της και τα οράματά της και τις ιδέες της στον τομέα της Ιατρικής, της Μαιευτικής, της Νοσηλευτικής, ακόμη και αν δεν περάσει στο Πανεπιστήμιο; Δηλαδή τι σημαίνει, ότι αν δεν περάσει στο Πανεπιστήμιο τελειώνουν τα όνειρα ενός νέου ή μιας νέας; Για την εκπαιδευτική κατάρτισή της και την επαγγελματική της σταδιοδρομία και πορεία; Και ποιο συγκεκριμένα, είτε πηγαίνοντας στη σχολή του ΙΕΚ του ΕΚΑΒ, το οποίο έχει υψηλή απορροφητικότητα, γιατί πλέον προσλαμβάνονται άτομα στο ΕΚΑΒ από αυτά που αποφοιτούν από τη σχολή του ΕΚΑΒ είτε μέσα από τη σχολή της ΠΑΣΤΕΡ και επιτυγχάνοντας σε εξετάσεις από όπου το να οδηγείται κανείς σε Τεχνολογικό Ίδρυμα πιστεύει κανείς πως δεν μπορεί να κάνει πράξη τα όνειρά του στον τομέα της Ιατρικής, της Νοσηλευτικής, της Μικροβιολογικής. Είτε ακόμη πηγαίνοντας σε ένα ΙΕΚ που να έχει να κάνει με την κοινωνική φροντίδα; Είτε μέσα από τις σχολές των Νοσοκομείων, πιστεύει πως κανείς δεν μπορεί να κάνει πορεία, ακόμη και αν είναι χαμηλού μορφωτικού επιπέδου; Για παράδειγμα τη σχολή του Παπανικολάου, τη σχολή του ΑΧΕΠΑ. Είναι αδύνατο να πραγματοποιήσει τις ικανότητες και τις δεξιοτεχνίες του και τα θέλω του στον τομέα της Ιατρικής;
Αποδεικνύεται σήμερα και μέσα από έρευνες και από την Ευρωπαϊκή Ένωση και από την ελληνική επικράτεια, από φορείς και οργανισμούς, πως οι 4 στους 10 αποφοίτους οποιωνδήποτε σχολών, το να διαλέγουν επαγγέλματα, τα οποία αργότερα να μην τα κάνουν χρήση σε αποκατάσταση. Είτε το να επιλέγουν και να αποκτούν γνώσεις σε ειδικότητες και αργότερα το επάγγελμά τους να είναι πολύ διαφορετικό από την ειδικότητα την οποία ασχολήθηκαν ακαδημαϊκά. Γιατί σε αυτόν τον τομέα και στο μήνυμα το οποίο και προκύπτει και είναι το ρεζουμέ για τη σύνθεση της επαγγελματικής αποκατάστασης με την εκπαίδευση και την κατάρτιση, να μην παίξει ρόλο η Τοπική Αυτοδιοίκηση, η Εκκλησία, η ΓΣΕΕ, το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, τα Επιμελητήρια και να φτιάξουν τέλειες μορφές εκπαίδευσης οι οποίες να έχουν παρόν και μέλλον μέσα από πιστοποιήσεις, αξιολογήσεις και απόκτησης επαγγελματικών δικαιωμάτων; Και γιατί μέσα από μια νέα εφαρμογή και σχεδιασμό για τον επαγγελματικό προσανατολισμό, πέρα και πλην του Πανεπιστημίου και να μην υπάρχει μια αντένα ενημέρωσης ή και της εφαρμογής πολιτικής των τοπικών σχεδίων απασχόλησης; Που στο συγκεκριμένο κομμάτι, σε κάθε περιοχή, σε κάθε Δήμο, σε κάθε τοπική κοινωνία να εφαρμόζονται και να εναρμονίζονται τα τοπικά χαρακτηριστικά με την τοπική ανάπτυξη, με την τοπική βιοτική αντίληψη, με τις επιθυμίες, τις σκέψεις, τις αντιλήψεις των τοπικών ανθρώπων, αλλά και με ένα συνολικό δεδομένο μεταξύ της εκπαίδευσης, της κατάρτισης με τον επαγγελματικό προσανατολισμό που δράττεται και δραστηριοποιείται σε μια τοπική κοινωνία. Με αποτέλεσμα οι νέοι, από το να πηγαίνουν, να κυνηγούν και να αγοράζουν πτυχία, το να βρίσκουν πραγματικά θέσεις εργασίας που να εναρμονίζονται με τα όνειρα, τα σχέδια, τις ικανότητες και τις δεξιοτεχνίες τους.
Και για πιο απλό παράδειγμα. Ο Έλληνας, που μέσα από την κατοχυρωμένη ευρεσιτεχνία στη Γερμανία, έφτιαξε το ποδήλατο με μπαταρία για τη νοικοκυρά ή το αυτοκίνητο με μπαταρία ή η παρουσίαση στον ΟΑΕΔ της Κατερίνης, όπου μέσω του ΟΑΕΔ της Κατερίνης φτιάχτηκε το πρώτο οικολογικό αυτοκίνητο. Για ποιο λόγο όλες αυτές οι ενέργειες παιδιών, καθηγητών, φορέων του κράτους να μην έχουν επαγγελματική αποκατάσταση διαμέσων εκπαιδευτικών, ακαδημαϊκών και δικαιωμάτων εργασίας; Γιατί να χάνεται μια τέτοια κοινωνική προστιθέμενη αξία; Ή για παράδειγμα το ΤΕΕ στην Πτολεμαΐδα και το σχολείο της Πτολεμαΐδας έφτιαξε τα πρώτα φανάρια χαμηλού κόστους. Γιατί να μη δοθεί η δυνατότητα, μέσα από πιστοποιήσεις και εκπαιδευτικούς φορείς, σε αυτά τα παιδιά να κάνουν την πράξη τους, τη σκέψη τους και την ικανότητά τους μια βιώσιμη σταδιοδρομία και καριέρα; Και στο κάτω κάτω, όλοι στο Δημόσιο δεν δύναται να εισέλθουν.
Ή γιατί μέσα από όλα τα περιγραφόμενα μοντέλα, οικονομικοκοινωνικά, τις ιδιότητες των ζώων, των εποχών, να μην εφαρμοστεί ένας επαγγελματικός προσανατολισμός, που να ανοίγει νέους δρόμους και να επιφέρει προστιθέμενη αξία είτε σε κοινωνικό κεφάλαιο είτε σε χρηματικό κεφάλαιο είτε σε εισοδηματικό κεφάλαιο για το ίδιο το κράτος και για τις ίδιες τις τοπικές κοινωνίες. Και έτσι η σύνδεση και η περιγραφή των όλων παραπάνω να απελευθερώνει ικανότητες και δεξιοτεχνίες και εφαρμογές.
Για ποιο λόγο, σε προβλήματα που αντιμετωπίζει η πόλη και η οποιαδήποτε περιοχή, να μην εφαρμόζονται επαγγελματικές λύσεις τις οποίες μπορούν να κάνουν πράξη και να βρουν αποκατάσταση οι νέοι; Και για παράδειγμα η Θεσσαλονίκη αντιμετωπίζει το πρόβλημα με έναν οργανωμένο Τιτάν. Γιατί να μη δοθεί η δυνατότητα αξιοποίησης ενός εργοστασίου ανακύκλωσης, απορροφημένο από νέους ανθρώπους, επιστημονικά είτε διαφορετικά καταρτιζόμενους, που και να επιφέρουν λύση στο τοπικό πρόβλημα και να αποκτήσουν μια καριέρα. Καμιά φορά, δηλαδή, από τα όσα περιγράφηκαν, αποδεικνύεται πως η πολυσυνθετικότητα που κρύβεται στην εφαρμογή γεγονότων και αντικειμένων σε επαγγελματικά δεδομένα, πως μπορεί πολύ εύκολα, χρησιμοποιώντας διαύγεια, διορατικότητα, σύμπνοια και απελευθέρωση ιδεών, να πετυχαίνονται θαύματα. Και κυρίως σε τοπικές κοινωνίες.
Είναι λοιπόν πλέον στο χέρι των νέων και χρησιμοποιώντας πλέον προσωπικά αντικειμενικά στοιχεία, στο να μπορούν, μέσα από την εφαρμογή και όλων των παραπάνω, να επιλέξουν και να φτιάξουν την προσωπική τους καριέρα σταδιοδρομίας, που να απορρέει από τα οράματα και τις ιδέες, που ακόμη πολλές φορές και να τους έχουν προκύψει από ερεθίσματα, από γεγονότα και από καταστάσεις.
Θεσσαλονίκη 06/09/2006
Μετά τιμής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου