Θέμα: Η παρουσίαση μιας νέας διατροφικής αλυσίδας και η αξιοποίησή της για έναν πιο ποιοτικό και υγιή άνθρωπο.
Αποδεικνύεται καθημερινώς, μέσα από έρευνες, συστάσεις και αναλύσεις πως κάνοντας κακή χρήση τα παιδιά, οι έφηβοι και οι νέοι στην διατροφή τους, σε μια ώριμη και καλή ηλικία για εξέλιξη, δράση και ζωή, να αντιμετωπίζουν καρδιοεγκεφαλικά συμπτώματα και έτσι, από μια περίοδο χάρης και δράσης για ζωή να βρίσκονται και να δυσκολεύονται για τη ζωή τους.
Οι έρευνες αυτές και οι έγκυρες αναλύσεις είτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση είτε από το Ελληνικό Κοινωνικό Κέντρο είτε από μη κυβερνητικούς οργανισμούς συμπεραίνουν και οδηγούνται σε ένα συγκεκριμένο γεγονός. Το ότι τα, κυρίως, έφηβα αγόρια και κορίτσια, ένα μεγάλο μέρος της ομάδος αυτής πληθυσμού, ολοένα και γίνεται πιο υπέρβαρη. Και αυτό γιατί είτε από το ότι οι γονείς, μη χαλώντας τους χατίρι και έχοντας στο μυαλό τους για να τους δημιουργήσουν μια αρεστή ποιότητα ζωής, πολλές φορές να τους οδηγούν στο δρόμο που να είναι δύσβατος για αυτούς είτε πολλές φορές οι γονείς για να τα φέρουν βόλτα στις υποχρεώσεις, να χάνουν το νόημα της οικογενειακής θαλπωρής, με αποτέλεσμα τα παιδιά να οδηγούνται σε συνεχή και σε διευρυμένο έτοιμο φαγητό, δηλαδή το κύριο μενού τους να αποτελείται από σάντουιτς, αναψυκτικά και προϊόντα τα οποία να τους αποβάλουν και να τους μειώνουν σε πλούσια συστατικά για την ανάπτυξη του σώματος και της οντότητάς τους, σε πνεύμα και σε ψυχή. Τα παιδιά αυτά δεν είναι μόνο το ότι κάποια στιγμή δύνανται να αντιμετωπίσουν προβλήματα υγείας, αλλά πολλές φορές, στην καθημερινή τους στάση και δραστηριότητα να δείχνουν κόπωση, κούραση και να τους λείπει εκείνη η τάση για δημιουργία, αντίληψη και έναυσμα μέσα από ερεθίσματα για να φτιάξουν κάτι καλό για τη δική τους τη ζωή.
Γεγονός σε όλα αυτά αποτελεί και ένα μεγάλο αρνητικό μειονέκτημα της εποχής μας. Το ότι η πλειοψηφία των εταιριών, των οργανισμών, αλλά και των ίδιων των ανθρώπων να βάζουν το κέρδος πάνω από την κοινωνική ευημερία και δικαιοσύνη και πρόοδο. Ή και ακόμη ένα από τα τρωτά της εποχής που διανύει η ανθρωπότητα, είναι ότι η αγορά να θέλει με κάθε κόστος και με τίμημα να υπερβεί της προόδου και μιας ομαλής πορείας μιας ευνομούμενης κοινωνίας. Έτσι λοιπόν, όπως και τις τελευταίες μέρες, βλέπουμε από πολλούς εισαγωγείς τροφίμων να εμπορεύονται τα μεταλλαγμένα προϊόντα. Προϊόντα τα οποία μέχρι τη στιγμή που γεύονται από τους καταναλωτές να είναι ευχάριστα, όμως μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα ή και άλλες φορές και βραχυπρόθεσμα σε αντίθεση με την ευχαρίστηση, να τους αποφέρουν προβλήματα και σε κίνδυνο ακόμη και για την ίδια τους τη ζωή.
Άλλωστε, πολλές φορές, μέσα από διάφορες μεθόδους, τα μεταλλαγμένα παρουσιάζονται ως μια εναλλακτική πορεία για τη διατροφή του κόσμου. Και βέβαια αυτή η επιλογή προέρχεται κυρίως από την όχθη του Ατλαντικού. Σημαντική επίσης κατεύθυνση στην δημιουργία, αλλά και στην μετάδοση του αρνητικού συμπεράσματος μέσα από τις έρευνες και τις αναλύσεις συντελεί στο ότι πολλές φορές ο κόσμος είτε θέλοντας, για να διατηρήσουν μια ωραιοποιημένη εξωτερική εμφάνιση είτε γιατί πολλές φορές αμελώντας τον εαυτό του να φτάνει σε καταστάσεις που να μην ελέγχει ούτε ο ίδιος τις πραγματικές του ισορροπίες και με άμεση συνέπεια όλων αυτών να οδηγείται σε εξοντωτικές δίαιτες, σε γυμναστήρια αμφιβόλου ποιότητας, σε λύσεις εξίσου αμφιβόλου αποτελεσματικότητας, με άμεση και πάλι συνέπεια τον κίνδυνο της ζωής του.
Βέβαια για όλα αυτά πιστεύει κανείς πως υπάρχει μια εναλλακτική και ένας καλύτερος δρόμος ώστε ο άνθρωπος και να είναι ευχαριστημένος με τις διατροφικές του ανάγκες, αλλά και μέσα από μια χρήσιμη και σωστή διατροφική κατανάλωση να επιτυγχάνει μια μακρόπνοη και βέλτιστη ποιότητα ζωής; Κατά τη γνώμη του, ο συντάκτης του κειμένου, μέσα από τις εμπειρίες του, τις γνώσεις του, αλλά και τις κρίσεις του και μέσα από την πορεία της διαδρομής του μπορεί να αναφέρει και με συγκεκριμένα παραδείγματα, ότι όντως υπάρχει αυτός ο εναλλακτικός τρόπος διατροφής και μιας τέτοιας διατροφικής αλυσίδας σύμφωνα με τις παραδόσεις, τις ανάγκες και τις αρεσκείες, όχι μόνο της χώρας μας, αλλά και της γεωγραφικής της θέσης, δηλαδή της λεκάνης της Μεσογείου.
Η χώρα μας, έχοντας ένα αρκετά διαβεβλημένο φυσικό κάλος και μια πλούσια πανίδα και χλωρίδα, η οποία και προέρχεται από την αρχαιότητά της, μπορεί μέσα από την επιστροφή του κόσμου στις ρίζες αυτές να του αποδώσει όλες εκείνες τις προδιαγραφές που επιζητά κανείς για μια άνετη, ευχάριστη και ευήμερη ποιότητα ζωής. Είμαστε εκείνη η χώρα που, αξιοποιώντας τα αγροκτήματά της, τα γεωφυσικά εδάφη της, από το παρελθόν, αλλά μέχρι και σήμερα, η οποία και παράγει προϊόντα που είναι αναγκαία, όχι μόνο για το εσωτερικό της, αλλά και για το εξωτερικό περιβάλλον. Για παράδειγμα οι μαστίχες της Χίου, ο κρόκος της Κοζάνης, η σπιραλίνα από τις Σέρρες, όπως και πολλά άλλα τέτοιου είδους προϊόντα. Ή και για παράδειγμα, για το σύγχρονο άνθρωπο παράδειγμα προς μίμηση μπορεί να αποτελέσει η ζωή των ανθρώπων και κατοίκων του νησιού της Κρήτης. Είναι τυχαίο που οι Κρήτες έχουν πάντοτε, η πλειοψηφία τους, μια μακρόπνοη πορεία ζωής; Είτε σε έτη είτε και σε ανθεκτικότητα του σώματός τους.
Για αυτό λοιπόν σήμερα ο σύγχρονος άνθρωπος, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες, αλλά και τα αρνητικά συμπεράσματα, που δεν είναι μόνο καταγραμμένα σε κείμενα και σε έγγραφα, αλλά είναι αποδεδειγμένα στο ίδιο του το σώμα και μέσα από την εφαρμογή μιας πλούσιας σε πρωτεΐνες και σε αναγκαία συστατικά, που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός, να στραφεί στην βιολογική και παραδοσιακή, μεσογειακή διατροφή. Δεν μπορεί να τρωει στις 12 το βράδυ ή και στις 2 τα μεσάνυχτα και να θέλει την άλλη μέρα να είναι κανονικός και να μην παρουσιάζει διάφορες δυσλειτουργίες. Είναι φύσει αδύνατον. Ή δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε, εφαρμόζοντας τη δική του λογική, χωρίς πολλές φορές να γνωρίζει τη χρήση και την αξία των προϊόντων, να θέλει να έχει μια αρμονική ζωή μέσα από τη διατροφή του και το περιβάλλον του. Ας παραδειγματιστούμε όλοι μας σήμερα, το ότι οι αστροναύτες στο διάστημα για να αντέξουν όλες τις ημέρες κατά την περίοδο των αποστολών τους στο διάστημα, τρέφονται με τη σπιραλίνα, που ευδοκιμεί και παράγεται μόνο στις Σέρρες, στη Νιγρίτα συγκεκριμένα των Σερρών. Πόσοι όμως από τους Έλληνες και τους σύγχρονους νεοέλληνες γνωρίζουν τη δυνατότητα αυτού του ελληνικού προϊόντος; Πόσοι το χρησιμοποιούν, πόσοι το καταναλώνουν, πόσοι το γνωρίζουν;
Ή παρατηρούνται πάμπολλες φορές και σε καθημερινή βάση ο κόσμος να γεμίζει τα νοσοκομεία. Ενώ μπορεί μέσα από μια καλύτερη διατροφή, αλλά και από την πλούσια, παραδοσιακή, μεσογειακή διατροφή, πολλά από αυτά τα προϊόντα να τα χρησιμοποιεί και ως φάρμακο. Και να μην έτσι βρίσκει αντίδοτο σε διάφορα φάρμακα, αμφίβολα πολλές φορές για την χρησιμότητά τους. Ή, για παράδειγμα, πόσοι γνωρίζουν ότι το μέλι, το παραδοσιακό, το οποίο παράγεται από μια αγροτική οικογένεια έχει πόσες πλούσιες βιταμίνες και φυσικές ικανότητες, που μπορεί να δημιουργήσει μια διαφορετική φυσικότητα στον άνθρωπο. Πόσοι γνωρίζουν ότι οι πολύ παλιοί άλειφαν τις πληγές τους με μέλι; Ή σήμερα, χρησιμοποιώντας ο κόσμος πολλές χημικές ουσίες, οι οποίες μπορούν να του κάνουν και να του επιφέρουν άσχημες καταστάσεις. Γιατί να μη συνδέσουμε την υγεία μας με αρώματα και προϊόντα που προέρχονται από φυτά της φύσης, πλούσια σε βιταμίνες και ανθεκτικά, αλλά και φυσικά, χωρίς καμία χρωστική ή χημική ουσία. Η οποία συνήθως είναι ανευλαβής στο ανθρώπινο σώμα. Όπως για παράδειγμα, πόσοι γνωρίζουν το ροδέλαιο που παράγεται από τα τριαντάφυλλα και έχει ξεκινήσει στο Δήμο Βελβετού, στο Νομό της Κοζάνης, ότι αυτό το αρωματικό φυτό μπορεί να δημιουργήσει μια βιολογική και χρήσιμη καλλυντική σειρά για την υγεία είτε των γυναικών είτε των ανδρών, ώστε να έχουν και την περιποίησή τους, αλλά και τη βέλτιστη υγεία τους. Γιατί η διατροφή και η υγεία συντελούν και είναι από εκείνες τις παραμέτρους που συνδυάζουν ένα φυσικό κάλος και ένα περιβάλλον με την πραγματική αξία και την πραγματική ουσία που μπορεί να δώσει στον άνθρωπο.
Πως όμως όλα αυτά τα νέα δεδομένα, δηλαδή πως όλα αυτά τα παραδοσιακά και η νέα αυτή βιολογική αλυσίδα διατροφής μπορεί να διαμορφωθεί με εκείνες τις προδιαγραφές, ώστε να τη γνωρίσει, να την πλησιάσει και να τη δοκιμάσει ο νέος άνθρωπος; Ο οποίος πολλές φορές μπορεί να έχει βαρεθεί το ίδιο, καθημερινό, έτοιμο φαγητό, αλλά μην έχοντας εναλλακτική λύση να παραμένει καθηλωμένος στα ίδια σημεία διατροφής. Κατά τη γνώμη μου και μέσα από τις αλλαγές που αποδίδει η νέα κοινή αγροτική πολιτική, που σχεδιάστηκε το 2000 και έχοντας την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης η χώρα μας και κάνοντας χρήση όλων των προϋποθέσεων που απορρέουν από τα κείμενα οι έλληνες αγρότες μπορούν σε πολύ λίγα χρόνια η ανάπτυξη των βιολογικών προϊόντων, αλλά και η ανάπτυξη μιας νέας διατροφικής αλυσίδας για τον άνθρωπο, να είναι καθιέρωση και αναπόσπαστο μέρος τα επόμενα μελλοντικά χρόνια στο τραπέζι της οικογένειας.
Πρώτα από όλα πρέπει να διαμορφωθούν όλες εκείνες οι προδιαγραφές για την καθιέρωση και τη δημιουργία χώρων λαϊκών αγορών βιοκαλλιεργητών σε κάθε μια τοπική κοινωνία. Ώστε να ξέρει ο κόσμος την τοπικής κοινωνίας, ότι στο συγκεκριμένο σημείο του τόπου του λειτουργεί και είναι οργανωμένη μια τέτοια αγορά, από όπου και επισκεπτόμενος των εγκαταστάσεών της να βρει και να πάρει χρήσιμα και φυσικά προϊόντα για τη διατροφή του. Ένας δεύτερος, σημαντικός θεσμός, που μπορεί να αποφέρει μια νέα αλλαγή στη διατροφική αλυσίδα, είναι το να προωθηθούν και να δημιουργηθούν περισσότερα σημεία διανομής για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, που μεταποιούν και εμπορεύονται όλα αυτά τα πλούσια αγροτικά προϊόντα. Και τέτοια παραδείγματα σήμερα υπάρχουν. Όπως τα Χίος Shops, που πλέον έχουν δημιουργήσει ένα δίκτυο σε όλη τη χώρα, από όπου και είναι μικρά μαγαζάκια που έχουν μέσα προϊόντα με τη χρήση της μαστίχας της Χίου είτε σε ποτά είτε σε φαγητά είτε σε οτιδήποτε άλλο έχει να κάνει με τη διατροφή μιας οικογένειας. Όπως τα Λέσβος Shops, που είναι μικρά μαγαζάκια από το συνεταιρισμό που παράγει προϊόντα από τη Μυτιλήνη. Όπου και αυτά σιγά σιγά αρχίζουν να αναπτύσσονται με ένα συγκεκριμένο δίκτυο σε όλη την επικράτεια. Ή συνεταιρισμοί από διάφορες άλλες περιοχές που αντιλαμβάνονται πλέον τις αλλαγές στην αγροτική πολιτική και που οργανώνουν το σύστημα το συνεταιριστικό, προσθέτοντάς του τα νέα δεδομένα και για την καλλιέργεια, τη συλλογή και την πορεία του προϊόντος κατά τα όλα στάδιά του, αλλά και για το πώς μπορεί να εφαρμόσει διάφορες μεθόδους για να μπορεί να εμπορευτεί αργότερα τα προϊόντα του μέσα από διάφορες μεθόδους του λιανικού εμπορίου και να αναπτύξει και να κάνει γνωστή στον κόσμο την πλούσια διατροφική αλυσίδα που διαθέτει η χώρα μας και που είναι μια από τις πιο γνωστές και φημισμένες σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου. Και πέρα από τα προϊόντα της Χίου και της Μυτιλήνης, είναι η φέτα Βαλμά από τη Χαλκιδική, είναι η φέτα Ηπείρου, είναι οι φρυγανιές … από την Κρήτη, είναι προϊόντα συνεταιρισμών από τις Σέρρες, κυρίως συνεταιρισμών που αποτελούνται από γυναίκες, από την περιοχή της Καλαμωτού, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη και πολλά άλλα τέτοιου είδους προϊόντα που παράγονται, μεταποιούνται και εμπορεύονται σε όλη την επικράτεια, στο εσωτερικό της, αλλά σιγά σιγά αρχίζουν να βγαίνουν και προς τα έξω από τα σύνορα της χώρας, πρέπει επίσης να καταλάβουν οι αγρότες μας, για να μπορεί το καταναλωτικό κοινό να του διατίθεται μια βέλτιστη αλυσίδα διατροφής σε πλούσια συστατικά, το ότι πλέον δεν πρέπει να είναι εκείνοι οι μοχλοί εκμετάλλευσης, αλλά και πένητες των μεσαζόντων, των εμπόρων και του οποιουδήποτε κράτους – μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή και του υπολοίπου κόσμου. Όπως επίσης, για να μπορεί ο οποιοσδήποτε πολίτης αυτής της γης να του διατίθεται η συγκεκριμένη διατροφή, με τις πλούσιες βιταμίνες της και ιδιότητές της, μέσα από ένα σύστημα ενιαίων παραστατικών, να είναι και σε ένα επιθυμητό κόστος, που να μπορεί να είναι προσανατολισμένο σε όλους. Να υπάρχει, δηλαδή, ένα ενιαίο τιμολόγιο αγοράς και πώλησης από τον παραγωγό προς τον λιανέμπορο, το οποίο να είναι και τριπλότυπης χρήση. Έτσι, με την κίνηση αυτή, να αποφεύγονται τα τεράστια περιθώρια κέρδους για τους μεσάζοντες, αλλά και τα ακριβά προϊόντα για την τσέπη των καταναλωτών.
Μια μεγάλη επίσης παράμετρος, που να επιφέρει τη χρήση της διατροφικής αυτής αλυσίδα στο πιάτο των καταναλωτών, αλλά και για να έχουμε εύπορους και αγρότες που να μην μετανιώνουν για τη δουλειά που κάνουν, αλλά και για να υπάρχει ισορροπία μεταξύ αγοράς και κοινωνίας πρέπει ο κορεσμένος πληθυσμός των σημερινών αγροτών να εμπλουτίζεται με νέο ηλικιακά κόσμο, ο οποίος έχει, αλλά και η εποχή του έδωσε, καλύτερες προϋποθέσεις για μόρφωση, ένα καλύτερο περιβάλλον ευκαιριών. Και πρέπει φυσικά τα δεδομένα αυτά να τα μεταφέρει ο αγρότης στα αγροτικά εδάφη, στη μεταβλητή, δηλαδή, που είναι η κύρια μεταφορά προϊόντων από την παραγωγή στην κατανάλωση. Γιατί αν τα εδάφη δεν είναι προσοδοφόρα δεν θα μπορέσουν να έχουν οι καταναλωτές όλα αυτά τα ευδόκιμα και πλούσια σε ιδιότητες προϊόντα. Έτσι, λοιπόν, ο αγροτικός κόσμος, μην έχοντας άλλη επιλογή, πρέπει να προσαρμοστεί και να εμπλουτίσει τις παλιές μεθόδους καλλιέργειας με τις σύγχρονες. Βάζοντας στο αγροτεμάχιο τον επιστήμονα γεωπόνο, έχοντάς τον ως φίλο και σύμβουλο και όπως και να υπάρχει πρόβλεψη στα προβλήματα υγείας ο κόσμος έχει τους γιατρούς, για να υπάρχει ένα προσοδοφόρο αποτέλεσμα για την αξιοποίηση της μεγάλης αυτής διατροφικής αλυσίδας, να έχουν οι αγρότες το γεωπόνο. Να ακολουθούν τη δια βίου γνώση και μάθηση, έτσι ώστε να μην ξεπερνιούνται από τα γεγονότα, αλλά να είναι αυτοί μπροστά από τα γεγονότα. Έτσι λοιπόν να αξιοποιούν τις δυνατότητες που τους δίνονται από το σημερινό, θεσμοθετημένο, Ελληνικό Οργανισμό Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, τον … Δήμητρα, έναν οργανισμό που μπορεί να ετοιμάσει νέους αγρότες για προϊόντα που να μην γίνονται μόνο και μόνο για τις επιδοτήσεις, δηλαδή να μην εξαρτώνται τα προϊόντα, αλλά και οι καλλιέργειές τους σε άμεση σύνδεση με τις επιδοτήσεις για την ευημερία των αγροτών, αλλά να δημιουργούν, να παράγουν και να φτιάχνουν οι αγρότες προϊόντα, τα οποία τα έχει ανάγκη το σύγχρονο και πολυπληθές καταναλωτικό κοινό.
Με αυτούς τους τρόπους, με αυτές τις μεθόδους και με αυτές τις προϋποθέσεις και προδιαγραφές, μπορεί ο σύγχρονος άνθρωπος να αντιμετωπίσει και κυρίως ο νέος, ο έφηβος και τα παιδιά, αλλά και να προδιαγράψει ένα καλύτερο μέλλον, σε μια πιο αρμονική ζωή και όχι σε μια ζωή που να αποτελείται και να συντελείται από παχύσαρκα άτομα, τα οποία να τους δημιουργούνται αργότερα και να τους αποφέρουν προβλήματα υγείας.
Σε όλα βέβαια τα περιγραφόμενα, αλλά και στην πραγματική ανταπόδοση και βελτίωση των ιδιοτήτων των παραδοσιακών αυτών προϊόντων, αλλά και στην βελτίωση της διατροφικής αλυσίδας στο τραπέζι του καταναλωτή, είναι το να συντελέσουν δύο πραγματικές μακρόπνοες στρατηγικές. Και πρώτα από όλα η εφαρμογή της συμβολεακής γεωργίας. Όπου μέσα από αυτήν να αποδεχτούν οι εταιρίες τροφίμων, ότι η ανάπτυξη και η βιωσιμότητά τους δεν εξαρτάται από το κέρδος, αλλά από την ποιότητα των προϊόντων τους και από τις ολοένα και ανταποκρινόμενες υπηρεσίες τους προς το καταναλωτικό κοινό. Και κατά δεύτερον να εφαρμοστεί, να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί μια συνεργασία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και του Υπουργείου Παιδείας και να ξεκινήσει μια επανάσταση της κατοχύρωσης και καθιέρωσης των βιολογικών προϊόντων μέσα από τα σχολεία. Δίνοντας τη δυνατότητα στα παιδιά να γνωρίσουν και να μάθουν πράγματα πέρα από την μονότονη, πολλές φορές, παρακολούθηση των μαθημάτων, αλλά και να τους εμπεδωθεί και να τους δοθεί το ερέθισμα για τη στροφή σε μια καλύτερη διατροφή. Και γιατί ακόμη, από το να επιδίδονται τα παιδιά, για να κάνουν τις πενταήμερες και τις τριήμερες εκδρομές τους, σε ένα εμπορικό παζάρι, να μην τους αποδίδονται τα κυλικεία των σχολείων και σε συνεργασία του δεκαπενταμελούς με τη σχολική επιτροπή, να αποταμιεύουν έσοδα μέσα από την παροχή των προϊόντων από τα κυλικεία προς τους συμμαθητές τους και έτσι, με τα χρήματα αυτά, να κάνουν δραστηριότητες που να συνδυάζουν την μόρφωση με την μετάδοση των γνώσεων και την πληροφόρηση και την ενημέρωση με τη ζωή που να έχουν να αντιμετωπίσουν στο αύριο, μετά το πέρας των σχολικών και ακαδημαϊκών τους ετών.
Θεσσαλονίκη 09/09/2006
Μετά τιμής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου